We vroegen journalisten wat ze vinden van Blendle

A photo posted by Blendle (@blendlehq) on

//platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Met het team hierboven werken we nu al 2 jaar keihard aan Blendle. Tijd om een aantal prominente journalisten te vragen wat ze van Blendle vinden.

Leon Verdonschot (43)

image

Twitter-bio: Journalist Schrijver Presentator Regisseur Dagvoorzitter Nieuwe Revu De Groene VN Vega Bruce Thaiboksen 020/043

Mijn ochtendkrant heet tegenwoordig Blendle. Niet dat ik de anderen heb opgezegd, maar wanneer rond 8 uur (overigens een tijdstip dat een krantenbezorger geheid klagende abonnees oplevert) de nieuwsbrief binnenkomt, begin ik te lezen, te klikken en daarmee (en dat is goed voor zowel Blendle als de kranten en bladen) te kopen. Ik lees verhalen uit kranten en tijdschriften die ik normaal gesproken niet of nauwelijks inkijk, en daarmee dus verhalen die ik anders zou hebben gemist.
Dat is Blendle als goed nieuws voor mij als lézer, als nieuwsconsument.

Blendle als goed nieuws voor mij als schríjver van verhalen, komt op precies datzelfde neer: ik merk dat die verhalen nu ook worden gelezen door mensen die de bladen waar ze in staan normaal gesproken niet kopen. Meer en andere lezers voor mijn verhalen, hoe kan dat geen goeds nieuws zijn?
Ik weet dat er freelancers zijn die vinden dat ze daar dan ook extra geld voor moeten krijgen, maar ik ben niet een van die freelancers. Voor het verhaal ís al betaald door mijn opdrachtgever, en ik heb ook nooit een deel van mijn factuur teruggestort wanneer een verhaal slécht leek te zijn gelezen.
De nieuwe mogelijkheid om zélf rechtstreeks verhalen te verkopen via Blendle vind ik dan wel weer erg goed bedacht. En als schrijver ook spánnend: je eigen publiek proberen te vinden, en daar ook letterlijk af afgerekend worden. Wat in sommige gevallen een afrekening zal opleveren die geen enkele opdrachtgever had willen betalen. En in andere de pijnlijke conclusie dat je soms vooral voor jezelf en een enkel welwillend familielid schrijft.

Wierd Duk (58) 

image

Twitter-bio: Historicus I Journalist I Correspondent Berlijn o.m. AD, TPO, Nieuwe Revu, De Tijd I Ruslandkenner I Auteur over Poetin I Boek: Merkel: koningin van Europa I

Waarom Blendle? Geen chef die jou vertelt welk verhaal hij/zij wil hebben. Geen gedoe met maximale lengtes: de lengte van je verhaal bepaal jij zelf. Geen vragen over het tijdstip van plaatsing: jij kiest zelf het moment om met je stuk in de openbaarheid te treden. 

De uitgever zijn van je eigen verhalen: het kan tegenwoordig dankzij Blendle. Voor zelfstandige, onafhankelijke journalisten is publiceren via Blendle een uitkomst. Ik kan schrijven wat ik wil, wanneer ik wil, over onderwerpen die ik interessant en relevant vind. Daar blijkt een publiek voor te zijn. Ik was positief verrast door mijn laatste kwartaalafrekening. Tip: combineer papier met online. Schrijf verhalen voor kranten en tijdschriften en maak over dezelfde onderwerpen aangepaste stukken voor Blendle. Het voelt als een been in het verleden en een been in de toekomst. En: wees zichtbaar op social media want dat is de plek waar je je Blendle-verhalen aan de man brengt.

Harald Doornbos (49)

image

Twitter-bio: Harald Doornbos lives in MidEast&Pakistan. Ukraine War. Ex-Balkans, (War)Journalism. Hunting Party. Took Gadafi’s cat passport. Got Syria passport for Dutch PM.

Ik ben een Twitter-mannetje. Als reizende correspondent vind ik dat dus een heerlijk medium: Snel, kort en direct. Ik gebruik het veelvuldig en met enthousiasme. Maar soms is twitter te beperkt. En dan is Blendle een uitkomst. Want vaak zijn verhalen toch wat langer dan 140 tekens.  En als freelancer publiceer ik in allerlei kranten, tijdschriften en op websites. Hartstikke leuk. Maar bijna niemand heeft een abonnement op al deze kranten of sites. Blendle zet zulke verhalen gelukkig keurig online. Toen ik bijvoorbeeld in noord-Syrie een Syrisch paspoort ritselde voor premier Rutte stond dat verhaal groot in de Nieuwe Revu. Prima natuurlijk. Maar de Revu is een papieren blad. Om het te kopen moet je naar de kiosk of naar de benzinepomp. Maar veel mensen lopen niet meer naar de kiosk of naar de pomp. Dus las iedereen m’n verhaal van Rutte’s Syrische paspoort via Blendle. Prima voor u, prima voor mij.  En zo wordt Blende steeds meer een smeltkroes van de beste verhalen, de beste journalistiek en de beste journalisten. Voor steeds meer lezers.

Charlotte van ’t Wout

image

Twitter-bio: Journalist. Met name voor NRC Handelsblad en nrc.next. Schrijft over tech, startups, carriere en alles waar ik zin in heb.

“Ik zie Blendle vooral als gratis reclame. Ik gebruik het schaamteloos als marketingtool: op mijn website en LinkedIn verwijs ik naar mijn Blendleprofiel en benoem ik dat ik vaak ‘trending’ ga. Op Facebook en Twitter deel ik mijn artikelen liever via Blendle dan dat ze alleen achter de betaalmuur van de publicatie staan. Sinds Blendle krijg ik ook veel meer reacties op mijn artikelen dan toen ze alleen op papier stonden.
Ik heb het nooit een probleem gevonden dat Blendle mij niet betaald: ik maak gewoon goede tariefafspraken met mijn opdrachtgevers. Ik zou ook niet weten waarom ik geld van Blendle moet krijgen. Het kost mij geen extra werk en ik heb er louter voordeel van: een extra marketingkanaal erbij. Sterker nog, dankzij Blendle sta ik sterker bij tariefonderhandelingen: ik kan nu ‘bewijzen’ dat mijn stukken goed gelezen worden. Het werkt altijd lekker mee als je paar keer per maand in de nieuwsbrief staat, want je chefs lezen die nieuwsbrief ook. Geldt ook voor nieuwe opdrachtgevers: die kijken gelijk wat geïnteresseerder als je vaak trending bent. En ik heb wel eens een nieuwe opdrachtgever erbij gekregen dankzij een trending stuk op Blendle.
Daarbij is het als journalist superchill om Blendle als archief te raadplegen. Zoekterm invullen, en je leest wat andere publicaties over je onderwerp geschreven hebben. Of voor je eigen archief: ik ben te lui om elk artikel dat ik zelf schrijf op mijn eigen site te zetten, inplaats daarvan verwijs ik dus naar mijn blendle-pagina. Ideaal. Het meest blij met Blendle is vooralsnog mijn moeder. Ze heeft een ‘alarm’ op mijn naam gemaakt, waardoor ze elk stuk wat ik schrijf leest en niet meer de hele krant hoeft af te speuren naar mijn naam.”

3x tips

1) Wees schaamteloos. Zeker als freelancer moet je gewoon je eigen stukken durven pushen. Je hebt die deelknoppen onder het artikel staan: deel ze op Twitter, LinkedIn en Facebook. Doe dat trouwens alleen als je het echt een goed stuk vindt en ga niet elk klein rottig rubriekje dat je maakt delen. Als je überhaupt gênant vindt om zelf te delen: schrijf zo goed dat-ie als staff pick wordt gekozen door Blendle, en retweet dan het Blendle-account.
2) Schrijf in je Blendle-bio wie je bent, waar je voor schrijft en wat voor soort artikelen je deelt. Dan snappen mensen waarom ze je zouden moeten volgen. Houd je ook aan dat profiel: alhoewel je misschien dolgraag over de seksavonturen van ene Brechtje in de Telegraaf leest, is het wat sneu voor je volgers als je alleen die artikelen continue deelt. Zij volgen je om je profiel: beter deel je dan ook artikelen die in dat profiel passen.
3) Wijs je chef de volgende dag erop dat je stuk in de Blendle nieuwsbrief staat. Voor als-ie dat gemist heeft. Werkt ook goed bij de onderhandelingen: houd gewoon een beetje bij hoe vaak je ongeveer trending bent in een half jaartje. Kun je dat benoemen als je je tarief omhoog wil.